History
ചരിത്രത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കുന്ന മുഹമ്മ
വേമ്പനാട്ടിന്റെ ഓളങ്ങളിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന ഒരു പൈതൃകഗ്രാമത്തിന്റെ അത്ഭുതകഥ
ചില നാടുകൾ വെറും ഭൂമിശാസ്ത്രമാണ്. ചില നാടുകൾ ഓർമ്മകളാണ്. എന്നാൽ ചില നാടുകൾ ചരിത്രം തന്നെയാണ്. അത്തരമൊരു ചരിത്രഭൂമിയാണ് വേമ്പനാട്ടുകായലിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ ശാന്തമായി വിരിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുഹമ്മ.
കായലിന്റെ ഓളങ്ങൾ കരയിലടിക്കുമ്പോൾ അത് വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം മാത്രമല്ല; നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള കഥകളുടെ പ്രതിധ്വനിയാണ്. ഓരോ കാറ്റിലും ഒരു ഐതിഹ്യമുണ്ട്, ഓരോ വഴിയിലും ഒരു ഓർമ്മയുണ്ട്, ഓരോ കുടുംബത്തിനും പറയാൻ ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുഹമ്മയെ അറിയുക എന്നത് ഒരു ഗ്രാമത്തെ പരിചയപ്പെടലല്ല; കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും ആത്മീയ പാരമ്പര്യവും അടുത്തറിയാനുള്ള അപൂർവ യാത്രയാണ്.
കടലിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന ചരിത്രഭൂമി
ഇന്ന് നാം കാണുന്ന മുഹമ്മ ഒരുകാലത്ത് കടലിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നിരിക്കാമെന്ന് പുരാവസ്തു കണ്ടെത്തലുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കരപ്പുറം പ്രദേശത്തിന്റെ പ്രാചീന ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഇത് പുരാതന കുട്ടനാടിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നുവെന്നും ചോള-ചേര ഭരണകാലത്ത് വെൺപൊലി നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ അധീനതയിലായിരുന്നുവെന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു.
കാലക്രമേണ കുറ്റിക്കാടുകളും ചതുപ്പുനിലങ്ങളും മനുഷ്യന്റെ അധ്വാനത്താൽ കൃഷിഭൂമികളായും വാസയോഗ്യമായ ഗ്രാമങ്ങളായും മാറി. ഇന്ന് കാണുന്ന ഓരോ വയലും ഓരോ കരയും ആ അധ്വാനത്തിന്റെ സ്മാരകങ്ങളാണ്.
ചരിത്രലോകത്തെ അമ്പരപ്പിച്ച തൈക്കൽ കപ്പൽ കണ്ടെത്തൽ
2002-ൽ തൈക്കൽ–കൊച്ചുതറ പ്രദേശത്ത് നടന്ന പുരാവസ്തു ഖനനം മുഹമ്മയുടെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് പുതിയ വെളിച്ചം വീശി.
ഭൂമിക്കടിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന പുരാതന പായ്ക്കപ്പൽ കേരളത്തിന്റെ സമുദ്രവ്യാപാര പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ചോദ്യങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തുറന്നു. പ്രത്യേകതരം പശ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ച കപ്പലും അതിനൊപ്പം ലഭിച്ച മനുഷ്യ തലയോട്ടികളും മരത്തടികളും 600 വർഷത്തിലേറെ പഴക്കമുള്ളവയാണെന്നാണ് വിദഗ്ധരുടെ വിലയിരുത്തൽ.
കടൽക്ഷോഭത്തിലോ കടൽകൊള്ളക്കാരുടെ ആക്രമണത്തിലോ മുങ്ങിപ്പോയ കപ്പലാകാമെന്നാണ് ഗവേഷകരുടെ നിഗമനം. ഈ കണ്ടെത്തൽ മറ്റൊരു സാധ്യതയും ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു—ഇന്നത്തെ കരപ്പുറം പ്രദേശത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം ഒരുകാലത്ത് കടലിനടിയിലായിരുന്നിരിക്കാം.
ഇത് മുഹമ്മയുടെ ചരിത്രത്തിന് ഒരു പുതിയ അദ്ധ്യായം തുറന്ന കണ്ടെത്തലായിരുന്നു.
കരപ്പുറത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വിരിഞ്ഞ ഗ്രാമം
ഇന്നത്തെ മുഹമ്മ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് ഒരുകാലത്ത് ചേർത്തല കരപ്പുറത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ആദ്യം കൊച്ചി രാജവംശത്തിന്റെ ഭരണത്തിലായിരുന്ന ഈ പ്രദേശം, പിന്നീട് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ കാലത്ത് തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ഭാഗമാവുകയായിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആരാധനാലയങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഭരണത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന്റെയും കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു. ആ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഇന്നും മുഹമ്മയുടെ ജീവിതരീതിയിൽ കാണാം.
ഐതിഹ്യങ്ങളും ആത്മീയ പാരമ്പര്യവും
മുഹമ്മയുടെ ചരിത്രം രേഖകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. തലമുറകൾ കൈമാറിയ വിശ്വാസങ്ങളിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും അതിന്റെ ആത്മാവ് ജീവിക്കുന്നു.
ചീരപ്പൻചിറ കളരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ കഥകളും, മാളികപ്പുറത്തമ്മയുടെ ഐതിഹ്യങ്ങളും, ശബരിമലയുമായുള്ള ചരിത്രബന്ധവും ഇന്നും ഗവേഷകരുടെയും വിശ്വാസികളുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്ന വിഷയങ്ങളാണ്.
വിശ്വാസത്തിന്റെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും ഈ സംഗമം മുഹമ്മയെ കേരളത്തിലെ അപൂർവ ആത്മീയ ഭൂപ്രദേശങ്ങളിലൊന്നാക്കി മാറ്റുന്നു.
മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെ മനോഹര മുഖം
നൂറ്റാണ്ടുകളായി വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങൾ ഒരേ മണ്ണിൽ സമാധാനത്തോടെ സഹവർത്തിത്വം പുലർത്തിയ നാടാണ് മുഹമ്മ.
പുരാതന ക്ഷേത്രങ്ങൾ, സെന്റ് ജോർജ് ദൈവാലയം, മുഹിയുദ്ദീൻ ജുമാ മസ്ജിദ് എന്നിവ ആരാധനാലയങ്ങൾ മാത്രമല്ല; മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെയും പരസ്പര ബഹുമാനത്തിന്റെയും ജീവനുള്ള ചരിത്രരേഖകളാണ്.
ഇവിടെ ആഘോഷങ്ങൾ മതത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ കടന്ന് മനുഷ്യരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളായി മാറാറുണ്ട്.
പ്രയത്നത്തിന്റെ നാട്
ചരിത്രം മാത്രം പറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഗ്രാമമല്ല മുഹമ്മ.
വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തും കയർ വ്യവസായത്തിലും ജലഗതാഗതത്തിലും വള്ളംകളിയിലും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിലും സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിലും ഈ നാട് വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വേമ്പനാട്ടുകായലിനെ ജീവിതമാർഗമാക്കിയ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളും, കയർപിരിച്ച കൈകളും, കായൽ മുറിച്ചുകടന്ന വള്ളങ്ങളും ചേർന്നാണ് മുഹമ്മയുടെ ഇന്നത്തെ ജീവിതം രൂപപ്പെട്ടത്.
ചരിത്രത്തെ ചേർത്തുപിടിച്ച് മുന്നേറുന്ന നാട്
കാലം മാറി. വികസനം എത്തി. പുതിയ തലമുറകൾ വളർന്നു.
എന്നാൽ, സ്വന്തം വേരുകൾ മറക്കാതെ മുന്നേറുന്ന ഗ്രാമമാണ് മുഹമ്മ.
ഓരോ വഴിയും ഒരു ഓർമ്മയാണ്.
ഓരോ ജലപാതയും ഒരു ചരിത്രമാണ്.
ഓരോ കുടുംബവും ഒരു കഥയാണ്.
ഓരോ ആരാധനാലയവും ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ സാക്ഷിയാണ്.
അതിനാലാണ് മുഹമ്മ ഒരു ഗ്രാമമല്ല, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രഗ്രന്ഥമാണെന്ന് പറയുന്നത്.
വേമ്പനാട്ടിന്റെ ഓളങ്ങളിൽ ഇന്നും ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കാം… കേൾക്കാൻ മനസ്സുള്ളവർക്ക്.
‘മുഹമ്മ’ എന്ന പേരിന് പിന്നിലെ ചരിത്രം: ഒരു നാടിന്റെ പേരിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ കഥ
വേമ്പനാട്ടുകായലിന്റെ ഓളങ്ങൾ ഓരോന്നും കരയെ തഴുകുമ്പോൾ, അവ പറയുന്നത് പ്രകൃതിയുടെ കഥകൾ മാത്രമല്ല; ഒരു നാടിന്റെ ജനനവും വളർച്ചയും നവോത്ഥാനവും ചേർന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ മൗനസാക്ഷ്യങ്ങളാണ്. ഇന്ന് കേരളത്തിന്റെ ഭൂപടത്തിൽ സുപരിചിതമായ ‘മുഹമ്മ’ എന്ന പേര് പോലും, നൂറ്റാണ്ടുകളെ മറികടന്ന ഒരു യാത്രയുടെ അവസാനമല്ല—ആരംഭമാണ്.
‘മുഖമ്മേൽ’ മുതൽ ‘മുഹമ്മ’ വരെ…
ഇന്ന് എല്ലാവരും സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുന്ന ‘മുഹമ്മ’ എന്ന പേര് താരതമ്യേന പുതിയതാണ്. നൂറുവർഷത്തിൽ താഴെ മാത്രം പഴക്കമുള്ള ഈ പേരിന് പിന്നിൽ കൗതുകം നിറഞ്ഞ ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്.
ഒരു കാലത്ത് മുപ്പിരിത്തോടിന്റെ തെക്കുഭാഗം പെരുന്തുരുത്ത് എന്നും വടക്കുഭാഗം ചാരമംഗലം എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ചാരമംഗലത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗം അത്താഴക്കാട് എന്ന പേരിലും പ്രശസ്തമായിരുന്നു.
ഇന്നത്തെ ആലപ്പുഴ–തണ്ണീർമുക്കം റോഡിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്താണ് പ്രദേശത്തെ ആദ്യകാല കമ്പോളം രൂപംകൊണ്ടത്. തോട് വേമ്പനാട്ടുകായലിൽ ചേരുന്ന ഭാഗത്തെ നാട്ടുകാർ ‘മുഖപ്പ്’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. അതിന് പടിഞ്ഞാറ് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന ഒരു വീടിന് ‘മുഖമ്മേൽ’ എന്ന പേരും ലഭിച്ചു.
ആ വീടിനോട് ചേർന്ന് വളർന്ന കമ്പോളം പിന്നീട് ‘മുഖമ്മേൽ കമ്പോളം’ എന്നറിയപ്പെട്ടു. കാലത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ സംസാരഭാഷ മാറിയപ്പോൾ ‘മുഖമ്മേൽ’ എന്ന പേര് ലളിതമായി ‘മുഹമ്മ’ എന്ന രൂപത്തിലേക്ക് പരിണമിച്ചുവെന്നാണ് പ്രാദേശിക ചരിത്രകാരന്മാരും പഴമക്കഥകളും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
“മുഖമ്മേലേക്ക് പോകുന്നു” എന്ന നാട്ടുഭാഷാ പ്രയോഗം പിന്നീട് “മുഹമ്മയിലേക്ക് പോകുന്നു” എന്നായി മാറിയതോടെ, ആ പേര് ഒരു കമ്പോളത്തിന്റെ അതിരുകൾ കടന്ന് മുഴുവൻ പ്രദേശത്തിന്റെയും പേരായി മാറുകയായിരുന്നു.
സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിന്റെ കണ്ണാടി
മുഹമ്മയുടെ ചരിത്രം ഒരു സ്ഥലനാമത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല; കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക പരിണാമത്തിന്റെ പ്രതിബിംബം കൂടിയാണ്.
ഒരു കാലത്ത് ഊരാണ്മ ക്ഷേത്രങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി സവർണ്ണ മേധാവിത്വം ശക്തമായി നിലനിന്നിരുന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനം അവര്ണ്ണ സമൂഹത്തിന് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, അവർ സ്വന്തം വിശ്വാസകേന്ദ്രങ്ങളും ആരാധനാലയങ്ങളും രൂപപ്പെടുത്തി.
അത്തരത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട പ്രധാന ആരാധനാകേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണ് കാട്ടുകട ക്ഷേത്രം. പിന്നീട് വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലായി അവര്ണ്ണ സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മീയകേന്ദ്രങ്ങളായ നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളും ആരാധനാലയങ്ങളും ഉയർന്നുവന്നു. വിശ്വാസം മാത്രമല്ല, സ്വാഭിമാനത്തിന്റെയും സാമൂഹിക നിലനിൽപ്പിന്റെയും പ്രതീകങ്ങളായി അവ മാറി.
നവോത്ഥാനത്തിന്റെ വെളിച്ചം മുഹമ്മയിലെത്തിയപ്പോൾ
കേരളത്തിന്റെ നവോത്ഥാനചരിത്രം എഴുതുമ്പോൾ ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെ ഒഴിവാക്കാനാകില്ല. ആ മഹത്തായ ചിന്തയുടെ സ്പർശം മുഹമ്മയുടെ മണ്ണിലും പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
പ്രാദേശിക ചരിത്രരേഖകൾ പ്രകാരം ഗുരുദേവൻ പെരുന്തുരുത്തിലെ ശ്രാമ്പിക്കൽ, ചീരപ്പൻചിറ, കായിപ്പുറത്തെ കുറ്റവക്കാട് എന്നീ കുടുംബങ്ങൾ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു.
കുറ്റവക്കാട് കുടുംബത്തിലെ സർപ്പക്കാവിൽ നിലനിന്നിരുന്ന അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെ പ്രതീകമായിരുന്ന ചില ചിത്രകൂടങ്ങൾ ഗുരുവിന്റെ നിർദേശപ്രകാരം നീക്കം ചെയ്തുവെന്നാണ് ചരിത്രസാക്ഷ്യങ്ങൾ പറയുന്നത്.
അതൊരു സാധാരണ സന്ദർശനമായിരുന്നില്ല. അനാചാരങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്തും മനുഷ്യസമത്വത്തിന്റെ സന്ദേശം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചും ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ചിന്താഗതിയെ മാറ്റിമറിച്ച നവോത്ഥാനത്തിന്റെ പാദസ്പർശമായിരുന്നു അത്. ആ കാലഘട്ടം മുതൽ സമത്വത്തിന്റെയും സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും വിത്തുകൾ മുഹമ്മയുടെ മണ്ണിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിത്തുടങ്ങി.
കാലത്തിന്റെ സാക്ഷിയായി മുഹമ്മ
രാജഭരണങ്ങളുടെ മാറ്റം, കായൽവ്യാപാരത്തിന്റെ വളർച്ച, കമ്പോളങ്ങളുടെ ഉദയം, സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങൾ, നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ സ്വാധീനം—ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് ഇന്നത്തെ മുഹമ്മ രൂപപ്പെട്ടത്.
വേമ്പനാട്ടുകായലിന്റെ തിരമാലകൾ ഇന്നും കരയെ തലോടുമ്പോൾ, അവയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഈ നാടിന്റെ ചരിത്രവും പൈതൃകവും മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.
ചരിത്രത്തിന്റെ ഓരോ താളും തുറക്കുമ്പോൾ മുഹമ്മ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു സത്യമാത്രമാണ്—ഒരു നാട് എന്നത് വെറും ഭൂമിശാസ്ത്രമല്ല; തലമുറകളുടെ ഓർമ്മകളും പോരാട്ടങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ചേർന്ന് തീർത്ത ജീവനുള്ള സംസ്കാരമാണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ മുഹമ്മ ഒരു ഗ്രാമം മാത്രമല്ല; പാരമ്പര്യവും നവോത്ഥാനവും കൈകോർത്തു സഞ്ചരിച്ച കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിലെ വിലമതിക്കാനാവാത്ത ഒരു അധ്യായമാണ്.
അയ്യപ്പന്റെ ആയോധനപഠന ഭൂമിയായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന മുഹമ്മയിലെ ചീരപ്പൻചിറ
അയ്യപ്പന്റെ കളരിമണ്ണ്: ശബരിമലയുമായി മുഹമ്മയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചീരപ്പൻചിറയുടെ അത്ഭുതചരിത്രം
മുഹമ്മയുടെ മണ്ണിൽ ചരിത്രവും ഐതിഹ്യവും കൈകോർക്കുന്ന അപൂർവ പൈതൃകസ്ഥാനമാണ് ചീരപ്പൻചിറ. ശബരിമല അയ്യപ്പന്റെ ബാല്യകാലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തലമുറകളായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പുരാതന തറവാടും കളരിയും ഇന്നും വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമാണ് വഹിക്കുന്നത്.
അയ്യപ്പൻ ബാല്യത്തിൽ ആയോധനകല അഭ്യസിച്ച കളരിയാണിതെന്നാണ് പാരമ്പര്യവിശ്വാസം. അയ്യപ്പൻ ഉപയോഗിച്ചതായി കരുതുന്ന ഉടവാളും കളരിയുടെ പുണ്യമണ്ണും ഇന്നും ഇവിടെ ആദരപൂർവം സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ചീരപ്പൻ പണിക്കരായിരുന്നു അയ്യപ്പന്റെ കളരിഗുരുവെന്നും, മറ്റാർക്കും പകർന്നുനൽകാത്ത ‘പൂഴിക്കടകൻ’ എന്ന രഹസ്യ ആയോധനതന്ത്രം അയ്യപ്പന് മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചതെന്നുമാണ് ഐതിഹ്യം.
ചീരപ്പൻചിറയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലീലയുടെയും അയ്യപ്പന്റെയും കഥയും ഇന്നും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. അയ്യപ്പനോട് വിവാഹാഭ്യർഥന നടത്തിയ ലീല പിന്നീട് മാളികപ്പുറത്തമ്മയായി ആരാധിക്കപ്പെട്ടുവെന്നാണ് വിശ്വാസം. ലീല തയ്യാറാക്കിയ മധുരക്കഞ്ഞിയാണ് ശബരിമലയിലെ അരവണപ്പായസത്തിന്റെ പ്രചോദനമായതെന്ന പാരമ്പര്യകഥയും ഭക്തർക്കിടയിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു.
ശബരിമലയിലെ ചില ആചാരങ്ങളിലും തിരുവാഭരണത്തിലും തങ്ങൾക്ക് ചരിത്രപരമായ അവകാശമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ചീരപ്പൻചിറ കുടുംബം അവകാശപ്പെടുന്നു. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കോടതിവരെ നീണ്ട നിയമപോരാട്ടവും നടന്നിരുന്നു.
ചീരപ്പൻചിറയ്ക്കു സമീപമുള്ള മുക്കാൽവട്ടം ക്ഷേത്രവും ഈ വിശ്വാസപരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്. ശബരിമലയിലെ മുക്കാൽ ചൈതന്യം ഇവിടെ കുടികൊള്ളുന്നുവെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ഇന്നും നിരവധി ഭക്തർ ക്ഷേത്രദർശനത്തിനെത്തുന്നു.
ചരിത്രവും വിശ്വാസവും കൂടിച്ചേരുന്ന ഈ മണ്ണ് മുഹമ്മയുടെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന സ്മാരകമാണ്. കാലം എത്ര മുന്നേറിയാലും ചീരപ്പൻചിറയുടെ കളരിമുറ്റത്ത് അയ്യപ്പഭക്തിയുടെ സ്പന്ദനം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. മുഹമ്മയിൽ നിന്ന് ശബരിമലയിലേക്ക് വിശ്വാസത്തിന്റെ അദൃശ്യപാലം തീർക്കുന്ന അപൂർവ ചരിത്രസാക്ഷ്യമായി ചീരപ്പൻചിറ ഇന്നും തലമുറകളെ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ചരിത്രം ഉറങ്ങുന്ന മുഹമ്മ: വിശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വളർന്നൊരു നാട്
വേമ്പനാട്ടുകായലിന്റെ പടിഞ്ഞാറേക്കരയിൽ പ്രകൃതിയുടെ മനോഹാരിതയോടൊപ്പം ചരിത്രവും വിശ്വാസവും കൈകോർത്തുനിൽക്കുന്ന ഗ്രാമമാണ് മുഹമ്മ. ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ വളർച്ചയിലും സാമൂഹികമാറ്റങ്ങളിലും നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചവയാണ് ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്ന പുരാതന ആരാധനാലയങ്ങൾ. നൂറ്റാണ്ടുകളായി മനുഷ്യരുടെ പ്രാർത്ഥനകളും പ്രതീക്ഷകളും കണ്ണീരും സന്തോഷങ്ങളും ഏറ്റുവാങ്ങിയ ഈ ദൈവാലയങ്ങൾ ഇന്ന് മുഹമ്മയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ജീവനുള്ള സാക്ഷികളായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
മുഹമ്മയുടെ അഭിമാനം – സെന്റ് ജോർജ് ദൈവാലയം
മുഹമ്മയിലെ ആദ്യത്തെ ക്രൈസ്തവ ദേവാലയമായി അറിയപ്പെടുന്ന സെന്റ് ജോർജ് പള്ളി എ.ഡി. 1826-ൽ സ്ഥാപിതമായി. കൊല്ലവർഷം 1001-ലെ കർക്കടക മാസത്തിൽ ബഹു. അലക്സാണ്ടറച്ചന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ വി. ഗീവർഗീസിന്റെ നാമധേയത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ ദൈവാലയം, വേമ്പനാട്ടുകായലിന്റെ തീരത്ത് കിഴക്കോട്ടു ദർശനമായാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്.
അക്കാലത്ത് യാത്രയുടെ പ്രധാന മാർഗം ജലഗതാഗതമായിരുന്നു. മഴക്കാലത്ത് ആത്മീയ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി കായൽ മുറിച്ചുകടക്കേണ്ടി വന്നിരുന്ന വിശ്വാസികൾക്ക് സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ദൈവാലയം എന്നത് വെറും സൗകര്യമല്ലായിരുന്നു; അതൊരു ജീവിതാവശ്യമായിരുന്നു.
പള്ളി സ്ഥാപിക്കാൻ ആവശ്യമായ സ്ഥലം പട്ടാറയിൽ ചാണ്ടി ചാക്കോ ദാനമായി നൽകി. പ്രദേശത്തെ പ്രമുഖ ജന്മിയായിരുന്ന മഞ്ചേഴത്ത് മേനോന്റെ പിന്തുണയും ലഭിച്ചു. ചെങ്ങളങ്ങാട്ട് തൊമ്മൻ തരകൻ, പട്ടാറ ചാണ്ടി ചാക്കോ, ചാലങ്ങാടി മാത്തൻ തുടങ്ങിയവർ പള്ളിയുടെ സ്ഥാപകപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകി.
1855-ൽ ദൈവാലയം പുതുക്കിപ്പണിതതായും പിന്നീട് 1930-ൽ പുതിയ ദേവാലയം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതായും ചരിത്രരേഖകൾ പറയുന്നു. 1978-ൽ നിലവിലെ പള്ളിയുടെ ശിലാസ്ഥാപനവും 1980 ഫെബ്രുവരി 7-ന് കൂദാശയും നടന്നു. ഇന്നും വിശ്വാസത്തിന്റെ വിളക്കായി സെന്റ് ജോർജ് പള്ളി മുഹമ്മയുടെ ഹൃദയഭാഗത്ത് ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നു.
വിശ്വാസത്തിനൊപ്പം സാമൂഹികസേവനവും
മുഹമ്മ സെന്റ് ജോർജ് ഇടവക മതപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയില്ല. 1952-ൽ പട്ടാറ സി. കൊച്ചുത്രേസ്യയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ കർമ്മലീത്താ മഠം, പ്രദേശത്തെ സാധുക്കളുടെയും നിരക്ഷരരുടെയും വിദ്യാഭ്യാസ-സാമൂഹിക ഉന്നമനത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചു.
1983-ൽ പെൺകുട്ടികൾക്കായി തയ്യൽ, ടൈപ്പ് റൈറ്റിംഗ് പരിശീലന കേന്ദ്രങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. പിന്നീട് 1992 ഒക്ടോബർ 25-ന് സി.എം.സി. സന്യാസിനികളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആരംഭിച്ച ദീപ്തി സ്കൂൾ, ബുദ്ധിമാന്ദ്യമുള്ള കുട്ടികൾക്ക് വിദ്യാഭ്യാസവും പരിശീലനവും നൽകുന്ന മാതൃകാ സ്ഥാപനമായി വളർന്നു. ഇന്ന് ആലപ്പുഴയിലും കോട്ടയത്തുമുള്ള നിരവധി കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഈ സ്ഥാപനം പ്രതീക്ഷയുടെ പ്രകാശമാണ്.
മുഹിയുദ്ദീൻ പള്ളി – നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ വിശ്വാസചിഹ്നം
മുഹമ്മയിലെ പ്രധാന മുസ്ലിം ആരാധനാലയമായ മുഹിയുദ്ദീൻ പള്ളി ഏകദേശം 150 വർഷത്തിലേറെ പഴക്കമുള്ള വിശുദ്ധകേന്ദ്രമാണ്. തലമുറകളായി പ്രദേശത്തെ മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മീയകേന്ദ്രമായി പ്രവർത്തിച്ച ഈ പള്ളി, മതസൗഹാർദത്തിന്റെ മനോഹരമായ പ്രതീകവുമാണ്.
മുഹമ്മയുടെ സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക വളർച്ചയിൽ മുസ്ലിം സമൂഹത്തിന്റെ പങ്ക് എത്രത്തോളം പ്രധാനമാണെന്ന് ഈ പള്ളിയുടെ ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസ വിപ്ലവത്തിന് തുടക്കമിട്ട സി.എം.എസ്.
ഒരുകാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസം ഏതാനും സവർണ കുടുംബങ്ങളുടെ മാത്രം അവകാശമായിരുന്ന മുഹമ്മയിൽ വലിയ മാറ്റം കൊണ്ടുവന്നത് സി.എം.എസ്. മിഷണറിമാരും ലൂഥറൻ സഭയും ആയിരുന്നു.
1855-ൽ സ്ഥാപിതമായ മുഹമ്മ സി.എം.എസ്. സ്കൂൾ, പ്രദേശത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസചരിത്രത്തിലെ നിർണായക വഴിത്തിരിവായി. വിദ്യാഭ്യാസം സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും എത്തിച്ച ഈ സ്ഥാപനം പിന്നീട് മുഹമ്മയിലെ സാമൂഹിക പുരോഗതിക്ക് അടിത്തറയായി മാറി.
തുടർന്ന് സ്ത്രീവിദ്യാഭ്യാസം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായി ചിറയിൽ കുടുംബം ആരംഭിച്ച പെൺപള്ളിക്കൂടവും കാലഘട്ടത്തിന്റെ പുരോഗമനചിന്തയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
പാലൂത്തറ പള്ളി – വിശ്വാസത്തിന്റെ മറ്റൊരു അധ്യായം
മുഹമ്മയിൽ നിന്ന് വടക്കായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പാലൂത്തറ സെന്റ് യാക്കോബ് പള്ളി 1926 ജൂൺ 28-നാണ് സ്ഥാപിതമായത്. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ പടയോട്ടക്കാലത്ത് മലബാറിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയ വിശ്വാസികളുടെ നേർച്ചയായി ആരംഭിച്ച ചെറിയ കപ്പോള പിന്നീട് വലിയ ദൈവാലയമായി വളർന്നു.
1937-ൽ സ്വതന്ത്ര ഇടവകയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ഈ പള്ളി ഇന്ന് ഏകദേശം 240 കുടുംബങ്ങളുടെ ആത്മീയകേന്ദ്രമാണ്. നിരവധി വൈദികരെ സഭയ്ക്ക് സംഭാവന ചെയ്ത ഈ ദൈവാലയം മുഹമ്മയുടെ വിശ്വാസചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാന അധ്യായമാണ്.
ജലഗതാഗതവും വ്യവസായവും നിറഞ്ഞ മുഹമ്മ
മുഹമ്മയുടെ വളർച്ച വേമ്പനാട്ടുകായലുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൊപ്രയും കയറും ഉൾപ്പെടെയുള്ള വ്യവസായങ്ങൾ മുഴുവൻ ജലഗതാഗതത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു നിലനിന്നത്. കായലിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച വള്ളങ്ങളാണ് ഒരുകാലത്ത് ഈ നാടിന്റെ സാമ്പത്തിക നാഡിയായിരുന്നത്.
ചതയ ദിനാഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടന്നിരുന്ന വള്ളംകളി മത്സരങ്ങൾ മുഹമ്മയുടെ ഉത്സവാന്തരീക്ഷത്തിന് ആവേശം പകർന്നിരുന്നു.
പഞ്ചായത്തിന്റെ പിറവി
സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കേരളത്തിലെ തദ്ദേശഭരണ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി 1953-ലാണ് മുഹമ്മ പഞ്ചായത്ത് രൂപംകൊണ്ടത്. അതേ വർഷം ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ആദ്യ ഭരണസമിതി നിലവിൽ വന്നു. പി.എസ്. ബാഹുലേയൻ ആയിരുന്നു ആദ്യ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ്.
ഒരു നാടിന്റെ ആത്മാവായ ചരിത്രം
മുഹമ്മയുടെ കഥ വെറും തീയതികളുടെയും കെട്ടിടങ്ങളുടെയും ചരിത്രമല്ല. വിശ്വാസവും വിദ്യാഭ്യാസവും സേവനവും സാമൂഹികമാറ്റവും കൈകോർത്ത് ഒരു ഗ്രാമം എങ്ങനെ വളർന്നു എന്നതിന്റെ അപൂർവ രേഖയാണ് ഈ ചരിത്രം.
വേമ്പനാട്ടുകായലിന്റെ തിരമാലകൾ ഇന്നും ഈ തീരത്തെ തഴുകുമ്പോൾ, സെന്റ് ജോർജ് പള്ളിയുടെ മണിനാദവും മുഹിയുദ്ദീൻ പള്ളിയുടെ പ്രാർത്ഥനയും പാലൂത്തറ പള്ളിയുടെ വിശ്വാസവും ഒരുമിച്ച് പറയുന്നത് ഒരേയൊരു കഥയാണ്—
മതങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായാലും, മുഹമ്മയുടെ ഹൃദയം എന്നും ഐക്യത്തിന്റെയും സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും നാടാണ്.
മുഹമ്മയുടെ തറവാടുകളുടെ ചരിത്രം: കാലത്തെ അതിജീവിച്ച കുടുംബങ്ങളുടെ പൈതൃകഗാഥ
ഒരു നാടിന്റെ ചരിത്രം അതിന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങളിലോ പള്ളികളിലോ കൊട്ടാരങ്ങളിലോ മാത്രമല്ല എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. തലമുറകളെ അതിജീവിച്ച തറവാടുകളിലും കുടുംബപ്പേരുകളിലുമാണ് ആ നാടിന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം ജീവിക്കുന്നത്. അത്തരത്തിൽ, മുഹമ്മയുടെ മണ്ണിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന നിരവധി പുരാതന കുടുംബങ്ങൾ, കുടിയേറ്റങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെയും സാക്ഷ്യങ്ങളാണ്.
കാട്ടിപറമ്പ്: കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്ന് മുഹമ്മയിലേക്ക്
ടിപ്പുസുൽത്താന്റെ പടയോട്ടകാലത്ത്, 17-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്ന് നിരണത്തേക്കും അവിടെ നിന്ന് മുഹമ്മയിലേക്കും കുടിയേറിയ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസികളാണ് കാട്ടിപറമ്പ് കുടുംബം.
എ.ഡി. 1751-ലെ ഒരു ആധാരത്തിൽ “കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോട്ടയ്ക്കാവൂ മനയ്ക്കൽ വടക്കേകാട്ടിപറമ്പിൽ വക കൊട്ടിട്ടി കുര്യൻ” എന്ന പരാമർശം കാണപ്പെടുന്നു. ഇതിലൂടെ വടക്കേകാട്ടിപറമ്പ് എന്ന വീട്ടുപേരിൽ തന്നെയായിരുന്നു ഈ കുടുംബം കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ അനുമാനിക്കുന്നു.
മുഹമ്മയിലെ മറ്റൊരു കൗതുകകരമായ പ്രത്യേകത, ഈഴവ, നായർ, വേലൻ എന്നീ വിഭാഗങ്ങളിലും കാട്ടിപറമ്പ് എന്ന വീട്ടുപേര് കാണപ്പെടുന്നതാണ്. പഴമക്കാർ പറയുന്ന കഥ അനുസരിച്ച്, ടിപ്പുവിന്റെ ആക്രമണകാലത്ത് നാല് വിഭാഗക്കാരും കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടെത്തി, കർമ്മലീത്താ പള്ളിക്കു സമീപത്തെ കാടുവെട്ടി താമസമാക്കിയതിനാലാണ് ആ പ്രദേശവും അവിടുത്തെ കുടുംബങ്ങളും കാട്ടിപറമ്പ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടത്.
മണ്ണുമഠവും കപ്പലുമാവുങ്കലും
18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചമ്പക്കുളത്ത് നിന്ന് മുഹമ്മയിലെത്തിയ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസികളുടെ സന്തതിയാണ് മണ്ണുമഠം കുടുംബം.
വൈക്കം ഇടയാഴത്തു സ്വദേശിയായ കുര്യാക്കോസ് കരുവക്കേരി മാമ്മിയെ വിവാഹം ചെയ്ത് മുഹമ്മ അങ്ങാടിക്ക് സമീപം താമസം ആരംഭിച്ചതോടെയാണ് പിന്നീട് കപ്പലുമാവുങ്കൽ കുടുംബത്തിന്റെ വംശാവലി രൂപംകൊള്ളുന്നത്. ഇടയേഴത്ത് മേമ്പടിക്കാട്ടിൽ നിന്നെത്തിയ ഈ കുടുംബത്തിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിൽ ചിറയിൽ കൊച്ചുത്തൊയിയും തോമ്മായും ശ്രദ്ധേയരായ അംഗങ്ങളായിരുന്നു.
ചിലമ്പിശ്ശേരി തറവാട്: നാട്ടുപ്രമാണികളുടെ പാരമ്പര്യം
മുഹമ്മയുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ തറവാടുകളിൽ ഒന്നാണ് ചിലമ്പിശ്ശേരി.
പ്രാചീനകാലത്ത് നാട്ടിലെ തർക്കങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹരിച്ചിരുന്ന പ്രമാണിമാരുടെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു ഈ തറവാട്. ഇവരിൽ പ്രശസ്തനായ വ്യക്തിയായിരുന്നു ചിലമ്പിശ്ശേരിൽ നാരായണൻ, നീതിബോധത്തിന്റെയും ജനവിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഓർക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിത്വം.
ശ്രാമ്പിക്കൽ തറവാട്: നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ആദ്യ ജ്വാല
മുഹമ്മയുടെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാനചരിത്രത്തിൽ അതുല്യ സ്ഥാനമാണ് ശ്രാമ്പിക്കൽ തറവാടിനുള്ളത്.
സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ ആദ്യമായി ശബ്ദമുയർത്തിയ പ്രമുഖ ഈഴവ കുടുംബങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ഇവരെ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. മുലക്കരം ഈടാക്കാനെത്തിയ അധികാരിയുടെ മുമ്പിൽ സ്വന്തം മുല ഛേദിച്ച് പ്രതിഷേധിച്ച ധീരവനിത ഈ കുടുംബത്തിലെ അംഗമായിരുന്നുവെന്നത് ഇന്നും അഭിമാനത്തോടെ ഓർക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ചരിത്രസ്മരണയാണ്.
പിന്നീട് ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനവും മുഹമ്മയുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കി. കായിപ്പുറത്തെ കുറ്റവക്കാട് ഭവനത്തിലെ സർപ്പക്കാവിലെ ചിത്രകൂടങ്ങൾ ഗുരുവിന്റെ നിർദേശപ്രകാരം നീക്കം ചെയ്തതായും, തുടർന്ന് സന്മാർഗ്ഗ സന്ദായിനി ഭജനമഠത്തിന്റെ സ്ഥാനം ഗുരു നിർണ്ണയിച്ചതായും പഴമക്കാർ പറയുന്നുണ്ട്. ശുചിത്വബോധവും സദാചാരജീവിതവും സമൂഹത്തിൽ വളർത്തുകയെന്നതായിരുന്നു ആ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
മുഹമ്മയിലെ പുരാതന കത്തോലിക്ക കുടുംബങ്ങൾ
ഇന്ന് മുഹമ്മയിൽ താമസിക്കുന്ന കത്തോലിക്ക കുടുംബങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും 17-ഉം 18-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയവരുടെ സന്തതികളാണ്.
കൂറ്റുവേലിയിലെ കണ്ണേട്ടക്കാർ, കണിച്ചുകുളങ്ങരയിലെയും പരിസരങ്ങളിലെയും കുരുവക്കേരിക്കാർ, ആര്യക്കരയിലെ പുതുപ്പറമ്പുകാർ, പടിഞ്ഞാറെ പള്ളിക്കു സമീപത്തെ കരിപ്പുറം കുടുംബം എന്നിവ മുഹമ്മയുടെ ഏറ്റവും പുരാതന കുടുംബങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നവയാണെന്ന് പഴമക്കാർ പറയുന്നു.
പട്ടാറ കുടുംബം: നിരവധി കുടുംബപ്പേരുകളുടെ വേരുകൾ
എ.ഡി. 1750-ഓടെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിന്ന് പുറക്കാട്, തുടർന്ന് തത്തംപള്ളി വഴി മുഹമ്മയിലെത്തിയ പുരാതന ക്രൈസ്തവ കുടുംബാംഗമായ ചാണ്ടിയാണ് ഇന്ന് സെന്റ് ജോർജ് പള്ളിക്കു സമീപം പട്ടാറ തറവാട് എന്നറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്ത് താമസം ആരംഭിച്ചത്.
ഈ കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ് പിന്നീട് മുഹമ്മയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പട്ടാറ, മറ്റം, കുരിശുങ്കൽ, പുത്തൻപുരയ്ക്കൽ, വള്ളവന്തറ തുടങ്ങിയ നിരവധി കുടുംബപ്പേരുകൾ രൂപംകൊണ്ടത്.
കുന്നപ്പള്ളി – മറ്റം കുടുംബങ്ങളുടെ തുടക്കം
ചാണ്ടിയുടെ സഹോദരി മറിയാമ്മയുടെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളാണ് കുന്നപ്പള്ളി, മറ്റം എന്നീ കുടുംബങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിന് അടിത്തറയായത്.
ഭർത്താവിന്റെ മരണശേഷം മറിയാമ്മയെ ചാണ്ടി മുഹമ്മയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന്, അങ്ങാടിക്ക് സമീപമുള്ള കുന്നപ്പള്ളി പ്രദേശത്ത് താമസിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് മറിയാമ്മയുടെ മകൻ ഔസേപ്പിന്റെ സന്തതികളിൽ നിന്ന് കുന്നപ്പള്ളി കുടുംബവും, ചെറിയാന്റെ വംശപരമ്പരയിൽ നിന്ന് മറ്റം കുടുംബവും രൂപംകൊണ്ടു. കുഞ്ഞാണ്ടി പിന്നീട് തൈക്കാട്ടുശ്ശേരിയിലേക്ക് താമസം മാറിയതായും ചരിത്രരേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരു നാടിന്റെ ആത്മാവ് അതിന്റെ തറവാടുകളിൽ
മുഹമ്മയുടെ ഓരോ കുടുംബപ്പേരിനും പിന്നിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ യാത്രയുണ്ട്. കുടിയേറ്റങ്ങളുടെ കഥകളും പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളും വിശ്വാസത്തിന്റെ പാതകളും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളും ഈ തറവാടുകൾ ഇന്നും സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഈ കുടുംബങ്ങളുടെ ചരിത്രം വെറും വംശാവലി മാത്രമല്ല; മുഹമ്മ എന്ന നാടിന്റെ രൂപീകരണത്തിന്റെയും വളർച്ചയുടെയും സാമൂഹിക പരിണാമത്തിന്റെയും ജീവനുള്ള രേഖകളാണ്. തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറപ്പെടേണ്ട ഈ പൈതൃകം, മുഹമ്മയുടെ അഭിമാനമായും കേരളത്തിന്റെ പ്രാദേശിക ചരിത്രത്തിലെ വിലമതിക്കാനാവാത്ത അധ്യായമായും എന്നും നിലനിൽക്കും.
