മുഹമ്മയുടെ അഭിമാന രക്തസാക്ഷി: സഖാവ് എൻ. കെ. അയ്യപ്പൻ – തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അനശ്വര ജ്വാല
മുഹമ്മ എന്ന നാടിന്റെ ചരിത്രം എഴുതുമ്പോൾ, തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ രക്തവും വിയർപ്പും കൊണ്ട് ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ഓരോ താളും നനച്ച മഹത്തായ പേരുകളിൽ ആദ്യം ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഒരാളാണ് സഖാവ് എൻ. കെ. അയ്യപ്പൻ, അല്ലെങ്കിൽ നാട്ടുകാർ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചിരുന്ന ‘മുഹമ്മ അയ്യപ്പൻ’. ഒരു സാധാരണ കയർ തൊഴിലാളിയായി ജീവിതം ആരംഭിച്ച അദ്ദേഹം, തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി സ്വന്തം ജീവൻ പോലും ബലിയർപ്പിച്ച ധീരനായ പോരാളിയായി ചരിത്രത്തിൽ അനശ്വരനായി.
മുഹമ്മയുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന തൊഴിലാളി നേതാവ്
മുഹമ്മയുടെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പൊന്നാട് നരിയനയിലെ ഒരു സാധാരണ കർഷകത്തൊഴിലാളി കുടുംബത്തിലാണ് അയ്യപ്പന്റെ ജനനം. മലയാളം രണ്ടാം ക്ലാസ് വരെ മാത്രമായിരുന്നു ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം. പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ തന്നെ സഹോദരന്മാർക്കൊപ്പം മുഹമ്മയിലെ വില്യം ഗുഡേക്കർ കയർ ഫാക്ടറിയിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
എന്നാൽ, തൊഴിലാളിയുടെ കൈകളിൽ തൊഴിൽ മാത്രമല്ല, അറിവിന്റെ വെളിച്ചവും വേണമെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അയ്യപ്പൻ, 1933-ൽ മുഹമ്മയിലെ ആദ്യത്തെ തൊഴിലാളി വായനശാല സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു. സി. കെ. കരുണാകര പണിക്കരെ വായനശാലയുടെ പ്രസിഡന്റാക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടപെടൽ നിർണായകമായിരുന്നു.
തുടർന്ന് ആരംഭിച്ച നിശാപാഠശാലയിൽ ജോലി കഴിഞ്ഞും, ചിലപ്പോൾ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചുപോലും ക്ലാസുകളിൽ പങ്കെടുത്ത അയ്യപ്പൻ മലയാളം, ഇംഗ്ലീഷ്, ഹിന്ദി ഭാഷകൾ സ്വായത്തമാക്കി. രണ്ടാം ക്ലാസ് വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ഒരു തൊഴിലാളി, ജനങ്ങളെ നയിക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രഗൽഭനായ നേതാവായി മാറിയത് ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെ അപൂർവ മാതൃകയായിരുന്നു.
മുഹമ്മയിലെ തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കരുത്ത്
1936-ൽ തിരുവിതാംകൂർ ലേബർ അസോസിയേഷന്റെ ശാഖ മുഹമ്മയിൽ ആരംഭിച്ചതോടെ അയ്യപ്പന്റെ സംഘടനാപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ കരുത്ത് ലഭിച്ചു.
1938-ൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത മുഹമ്മ കയർ വർക്കേഴ്സ് യൂണിയന്റെ ആദ്യകാല പ്രവർത്തകരിൽ പ്രധാനിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. യൂണിയൻ നേതാക്കൾക്കെതിരെ വില്യം ഗുഡേക്കർ കമ്പനി എടുത്ത നടപടിക്കെതിരായ ആദ്യ സമരം വിജയിപ്പിക്കുന്നതിൽ അയ്യപ്പന്റെ നേതൃത്വമാണ് നിർണായകമായത്.
തുടർന്ന് മണ്ണഞ്ചേരി, കലവൂർ, ചേർത്തല, തെക്കുമുറി തുടങ്ങി വിശാലമായ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് യൂണിയൻ പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിച്ച്, ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ ആറായിരത്തിലധികം തൊഴിലാളികളെ സംഘടനയുടെ ഭാഗമാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനും സഹപ്രവർത്തകർക്കും സാധിച്ചു.
മുഹമ്മയുടെ ആദ്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സെല്ലിന്റെ സെക്രട്ടറി
തൊഴിലാളി നേതാവെന്നതിലുപരി മുഹമ്മയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലും അയ്യപ്പന്റെ പേര് സുവർണലിപികളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ആദ്യകാലത്ത് കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകനായിരുന്ന അദ്ദേഹം പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെയും പിന്നീട് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിലേക്കും ചേർന്നു.
മുഹമ്മയിൽ രൂപംകൊണ്ട ആദ്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സെല്ലിന്റെ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു എൻ. കെ. അയ്യപ്പൻ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയും ജനവിശ്വാസവും കാരണം സി. കെ. കരുണാകര പണിക്കരോടൊപ്പം നാട്ടിലെ തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്ന മധ്യസ്ഥനായും അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു.
പുന്നപ്ര–വയലാർ സമരത്തിലെ ധീരനായ പോരാളി
1946-ലെ പുന്നപ്ര–വയലാർ സമരത്തിൽ മുഹമ്മ ആക്ഷൻ കൗൺസിലിന്റെ കൺവീനറായിരുന്നു അയ്യപ്പൻ.
സമര ക്യാമ്പുകളുടെ ഏകോപനം, വോളന്റിയർമാരുടെ നേതൃത്വം, സമരതന്ത്രങ്ങളുടെ രൂപകൽപ്പന—ഇതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുമതലയായിരുന്നു.
മാരാരിക്കുളം വെടിവയ്പ്പിന് ശേഷം സമരസേനാംഗങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി മാറ്റിനിർത്താൻ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയതിലൂടെ മുഹമ്മയിൽ വലിയ രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ ഒഴിവാക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിന് സാധിച്ചു.
ജയിലിൽ എഴുതപ്പെട്ട രക്തസാക്ഷിത്വം
സമരാനന്തരം അയ്യപ്പൻ അറസ്റ്റിലായി. ക്രൂരമായ മർദ്ദനങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ജയിലിലെത്തി. മോചിതനായെങ്കിലും വീണ്ടും അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.
1949-ലെ പുന്നപ്ര–വയലാർ രക്തസാക്ഷി ദിനത്തിൽ ജയിലിനുമുകളിൽ ചെങ്കൊടി ഉയർത്താൻ തടവുകാർ തീരുമാനിച്ചു. പൊലീസിന്റെ ക്രൂരമായ ആക്രമണത്തിൽ സഖാക്കളെ സംരക്ഷിക്കാൻ മുന്നിൽ നിന്നത് അയ്യപ്പനായിരുന്നു.
നിലത്തുവീണ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ ബൂട്ടിട്ട് ചവിട്ടിയതോടെ വാരിയെല്ലുകൾ തകർന്നു. രക്തം വാർന്നൊലിച്ച ആ ധീരസഖാവിന് വെള്ളം പോലും ലഭിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ സ്വന്തം രക്തം ചാലിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം വീരമൃത്യു വരിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹം എവിടെയാണ് സംസ്കരിച്ചതെന്ന് ഇന്നും ചരിത്രത്തിന് ഉത്തരം ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
മുഹമ്മയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരിക്കലും മായാത്ത പേര്
ഇന്ന് മുഹമ്മയുടെ തൊഴിലാളി ചരിത്രവും സാമൂഹ്യ നവോത്ഥാനവും പുന്നപ്ര–വയലാർ സമരവും ഓർമ്മിക്കുമ്പോഴെല്ലാം സഖാവ് എൻ. കെ. അയ്യപ്പന്റെ ത്യാഗജീവിതം തലമുറകൾക്ക് പ്രചോദനമാകുന്നു.
അറിവിലൂടെ ഉയർന്ന തൊഴിലാളി…
സംഘടനയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ നേതാവായ മനുഷ്യൻ…
സ്വന്തം ജീവൻകൊണ്ട് ചരിത്രമെഴുതിയ രക്തസാക്ഷി…
മുഹമ്മയുടെ അഭിമാനമാണ് സഖാവ് എൻ. കെ. അയ്യപ്പൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഥയല്ല; തൊഴിലാളി വർഗത്തിന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിനായി പൊരുതിയ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ്.







