അന്തിമയാത്രയും ഒരു പ്രഹേളികയാകുമ്പോൾ: മുഹമ്മയ്ക്ക് ഒരുകാലത്തും തീരാത്ത ‘പൊതുശ്മശാന’ സങ്കടം

ജീവിതത്തിന്റെ ഏതു കോണുകളിൽ നിന്ന് നോക്കിയാലും അന്തിമമായ സത്യം മരണമാണ്. എന്നാൽ, മരണം സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഒരു കുടുംബം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി, അതിനുള്ള സ്ഥലം കണ്ടെത്തുകയെന്നതാണ്. മുഹമ്മ പഞ്ചായത്തിന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥ പരിശോധിച്ചാൽ, അവിടെ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ നടത്തുക എന്നത് എത്രമാത്രം ദുഷ്കരമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടും. ഒരു ആധുനിക പൊതുശ്മശാനം എന്ന ദീർഘകാലമായുള്ള ആവശ്യം ഇന്നും അധികൃതരുടെ അനാസ്ഥയുടെ മാറാലകൾക്കിടയിൽ ഒതുങ്ങുകയാണ്.

ദുരിതത്തിന്റെ അന്തിമയാത്ര

സാമ്പത്തിക പരാധീനതകൾക്കിടയിൽ ചെറിയ ഭൂമിയിൽ ഒതുങ്ങിക്കഴിയുന്ന സാധാരണക്കാർക്ക്, വീട്ടുമുറ്റത്ത് അന്തിമ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള സൗകര്യം പോലുമില്ല. പലപ്പോഴും ദൂരദേശങ്ങളിലെ ശ്മശാനങ്ങളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ, വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത മാത്രമല്ല, വലിയൊരു മാനസിക സമ്മർദ്ദം കൂടി ഈ കുടുംബങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നു. മരണം നൽകുന്ന വേദനയേക്കാൾ വലിയൊരാശ്വാസം, ഒരല്പം സമാധാനത്തോടെ യാത്രയാക്കാൻ ഒരിടമില്ലാത്ത ആ വേദനയാണ്.

പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ കാത്തിരിപ്പ്

ഈ ആവശ്യത്തിന് ഇന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുണ്ട്. ഏകദേശം 15 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, സി.കെ. മണി ചീരപ്പൻചിറ എന്ന സുമനസ്സ് ഇതിനായി ഭൂമി വിട്ടുനൽകാൻ തയ്യാറായി മുന്നോട്ടുവന്നതാണ്. എന്നാൽ, ജനവാസ മേഖല എന്ന പേരിലുയർന്ന പ്രതിഷേധങ്ങൾ ആ സ്വപ്നത്തെയും തല്ലിക്കെടുത്തി. അന്നുമുതൽ ഇന്നുവരെ അധികാരത്തിൽ വന്ന ഓരോ ഭരണസമിതിയും ഈ ആവശ്യത്തിന് നേരെ ഒളിച്ചുകളി തുടരുകയാണ്. ജനങ്ങളുടെ വലിയൊരു ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ ഇത്രയധികം കാലതാമസം വേണോ എന്നത് ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുന്നു.

“മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ എന്നത് വെറുമൊരു ചടങ്ങല്ല, അത് ആത്മശാന്തിക്കുള്ള അവസാനത്തെ വഴി കൂടിയാണ്. സ്വന്തം നാട്ടിൽ അന്തിയുറങ്ങാൻ ഒരിടം തേടി അലയേണ്ടി വരുന്ന ജനതയുടെ ഗതികേട്, ഭരണകൂടത്തിന്റെ പരാജയമാണ്. ശവസംസ്‌കാര ചടങ്ങുകൾ സുഗമമാക്കാൻ ഒരു പൊതുശ്മശാനം എന്നത് ഏതൊരു പഞ്ചായത്തിന്റെയും പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്തമല്ലേ?”

വികസനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ നാം ഏറെ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോഴും, ഇത്തരം അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ പോലും ഒരുക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ ലജ്ജാവഹമാണ്. നാട്ടുകാരുടെ ഈ വലിയ സങ്കടം കേൾക്കാനും, അതിനൊരു ശാശ്വത പരിഹാരം കാണാനും മുഹമ്മയിലെ ഭരണാധികാരികൾ ഇനിയെങ്കിലും തയ്യാറാകണം. അന്തിമയാത്രകളെങ്കിലും തടസ്സമില്ലാതെ നടക്കട്ടെ.