വേമ്പനാടിന്റെ ശ്വാസം മുട്ടുന്നു: മണൽഖനനം കവർന്നെടുക്കുന്ന കായൽത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതം

വേമ്പനാട്ടു കായലിന്റെ ഓളങ്ങൾക്കിടയിൽ തലമുറകളായി പാടിപ്പതിഞ്ഞൊരു താളമുണ്ട്—അത് മുങ്ങാംകുഴിയിട്ടു കക്കവാരി ജീവിക്കുന്നവരുടെ അധ്വാനത്തിന്റെ താളമാണ്. ആലപ്പുഴയുടെയും കോട്ടയത്തിന്റെയും തീരങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങൾ ഇന്നും അന്നന്നത്തെ അപ്പത്തിനായി ആശ്രയിക്കുന്നത് കായലിന്റെ ഈ കനിവിനെയാണ്. എന്നാൽ, വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന അശാസ്ത്രീയമായ ഇടപെടലുകൾ ഈ കായലിനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുകയും, കക്കത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതം പ്രതിസന്ധിയുടെ പടുകുഴിയിൽ തള്ളിയിടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

വികസനത്തിന്റെ ഇരുണ്ട മുഖം

ദേശീയപാത നിർമ്മാണത്തിനായി തണ്ണീർമുക്കം, കണ്ണങ്കര മേഖലകളിൽ ആരംഭിച്ച മണൽഖനനം കായലിന്റെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ അപ്പാടെ മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുന്നു. ടോറസുകളിലും വലിയ വാഹനങ്ങളിലും നിരന്തരം മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുമ്പോൾ, കായലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അടിയുന്ന ചെളിയും എക്കലും കിലോമീറ്ററുകളോളം പരക്കുന്നു. ഫലമോ? സുലഭമായി ലഭിച്ചിരുന്ന കക്കയും മത്സ്യവും ഇന്ന് കിട്ടാക്കനിയായി മാറി. പുലർച്ചെ കായലിലിറങ്ങുന്ന തൊഴിലാളികൾ ഇന്ന് മടങ്ങുന്നത് വെറും കൈയുമായാണ്. കായൽ കനിയാതായിരിക്കുന്നു, മറിച്ച് അത് വാടിയുണങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

പാതിരാമണലിന്റെ കണ്ണീർ

ടൂറിസത്തിന്റെ പറുദീസയായ പാതിരാമണൽ ദ്വീപിനോട് ചേർന്നും നടമാടുന്നത് ഇതേ ക്രൂരതയാണ്. സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾ കേവുവള്ളങ്ങളുമായി എത്തി നടത്തുന്ന മണൽ ഖനനം, ദ്വീപിന്റെ വിസ്തൃതിയെത്തന്നെ കുറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദ്വീപിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിരീക്ഷണ കാമറകൾ വേണമെന്ന ആവശ്യം വർഷങ്ങളായി അധികാരികളുടെ ചെവിയിലെത്താതെ പോകുന്നു. അധികാരികൾ ഈ വിഷയത്തിൽ തുടരുന്ന മൗനം, കായലിന്റെ വിനാശത്തിന് വളം വെക്കുകയാണ്.

ബണ്ടും പ്രതിസന്ധിയും

തണ്ണീർമുക്കം ബണ്ട് അടച്ചിടുന്ന കാലയളവിൽ കായലിലെ നീരൊഴുക്ക് തടസ്സപ്പെടുന്നത് മത്സ്യപ്രജനനത്തെയും വലിയ രീതിയിൽ ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികമായ ഈ താളം തെറ്റുന്നത് മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതത്തെയാണ് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത്. “കൂനിന്മേൽ കുരു” എന്നതുപോലെയാണ് മണൽഖനനം കൂടി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ഈ കുടുംബങ്ങളുടെ അവസ്ഥയായത്.

“വേമ്പനാട് വെറുമൊരു ജലസ്രോതസ്സല്ല, അത് ആലപ്പുഴയുടെയും കോട്ടയത്തിന്റെയും ജീവനാഡിയാണ്. വികസനം വേണ്ടത് നാടിന് തന്നെയാണ്, എന്നാൽ അത് ഈ കായലിനെ കൊന്നുകൊണ്ടാവരുത്. കക്കാത്തൊഴിലാളികളുടെ കണ്ണീർ വീണ ഈ ജലാശയം ഇനിയും മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാൻ നാം അനുവദിച്ചുകൂടാ.”

നമ്മുടെ പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ബാധ്യത ഭരണകൂടത്തിനുണ്ട്. പാതിരാമണലിനെയും വേമ്പനാടിനെയും സംരക്ഷിക്കാൻ, അശാസ്ത്രീയമായ മണൽഖനനം തടയാൻ ഇനിയെങ്കിലും ജനകീയമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നേ തീരൂ. കായലിന്റെ ഓളങ്ങളിൽ വീണ്ടും ജീവിതത്തിന്റെ സംഗീതം നിറയട്ടെ എന്ന് നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം.