പി. എസ്. ബാഹുലേയൻ

ചരിത്രം ചിലരുടെ ജീവിതത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് കരിങ്കല്ലിൽ കൊത്തിയ ശില്പം പോലെയല്ല, മറിച്ച് തീയിൽ കുരുത്ത സ്വർണ്ണത്തെപ്പോലെയാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കെതിരെ മുഹമ്മയുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു വന്ന വിപ്ലവസ്വരം, പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരത്തിന്റെ തീച്ചൂളയിൽ വെന്തുരുകി വജ്രമായ ഒരു മനുഷ്യൻ – അതാണ് പി. എസ്. ബാഹുലേയൻ.

ലാത്തിച്ചാർജും ജയിൽവാസവും: വിപ്ലവത്തിന്റെ ആദ്യപാഠങ്ങൾ

1927-ൽ മുഹമ്മയിലെ കൽപ്പകശ്ശേരി വീട്ടിൽ ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് ബാർജ് സ്രാങ്കിന്റെ മകനായി ജനിച്ച ബാഹുലേയൻ, തന്റെ കൗമാരത്തിൽ തന്നെ വിപ്ലവത്തിന്റെ വഴികൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു. കഞ്ഞിക്കുഴി ക്യാമ്പിലെ സജീവ അംഗമായിരുന്ന അദ്ദേഹം, 1946-ലെ സമരത്തിന്റെ മുൻനിരയിൽ പോരാളിയായി നിലകൊണ്ടു. പോലീസ് ലോക്കപ്പിലെ ക്രൂരമർദ്ദനങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ ഇന്നും ആ നാടിന്റെ നോവാണ്; തലകീഴായി കെട്ടിത്തൂക്കിയും, ശരീരത്തിൽ മലമൂത്ര വിസർജ്യങ്ങൾ നിറച്ച മൺകുടങ്ങൾ ഉടച്ചും അധികാരികൾ അദ്ദേഹത്തെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, സി. കുമാരപ്പണിക്കരുടെയും പി. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെയും സഹയാത്രികനായിരുന്ന ബാഹുലേയന്റെ വീര്യം അതുകൊണ്ടൊന്നും കെട്ടടങ്ങിയില്ല.

മുഹമ്മയുടെ ആദ്യ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ്

സമരത്തിന്റെ കനലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഭരണത്തിന്റെ നന്മയിലേക്ക് അദ്ദേഹം പടിയിറങ്ങിയത് 1953-ലാണ്. മുഹമ്മ പഞ്ചായത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ബാഹുലേയൻ, വികസനത്തിന് പുതിയ മാനം നൽകി. വെള്ളകക്ക സഹകരണ സംഘം, ആര്യക്കര കയർ സൊസൈറ്റി തുടങ്ങിയ ജനകീയ സംരംഭങ്ങളുടെ ശില്പി കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളിൽ തുടങ്ങി പിന്നീട് കോൺഗ്രസിന്റെ ഭാഗമായെങ്കിലും, അദ്ദേഹം എന്നും തൊഴിലാളികളുടെയും സാധാരണക്കാരുടെയും പക്ഷത്തായിരുന്നു.

ഭാഷയിലും പ്രസംഗത്തിലും വിപ്ലവം

ജയിൽമതിലുകൾക്കുള്ളിൽ ഇംഗ്ലീഷും ഹിന്ദിയും ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയ ബാഹുലേയൻ, കേവലം ഒരു പോരാളി മാത്രമല്ല, പണ്ഡിതൻ കൂടിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ പ്രസംഗങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആയിരങ്ങൾ തടിച്ചുകൂടുമായിരുന്നു. അക്ഷരങ്ങളോടും പുസ്തകങ്ങളോടും അദ്ദേഹം പുലർത്തിയ ആവേശം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തിന് ഒരു ബൗദ്ധികമായ തലവും നൽകി.

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആദരം

1972-ൽ ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയുടെ രജത ജൂബിലി വേളയിൽ, അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാഗാന്ധിയിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി എന്ന നിലയിൽ ആദരം ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ, അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാത്രം അംഗീകാരമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരത്തിൽ രക്തം ചിന്തിയ മുഹമ്മയുടെ മുഴുവൻ പോരാളികൾക്കും ലഭിച്ച ബഹുമതിയായിരുന്നു. 1995 ജൂലൈ 11-ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മയായെങ്കിലും, മുഹമ്മയുടെ ആദ്യത്തെ ഭരണാധികാരി എന്ന നിലയിലും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി എന്ന നിലയിലും ആ പേര് ഇന്നും ജ്വലിച്ചുനിൽക്കുന്നു.