മരണത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഒരു പാലം: കായിപ്പുറം ജെട്ടി പാലം തകർച്ചയുടെ വക്കിൽ

മുഹമ്മയുടെ ഗ്രാമീണഭംഗിയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന കായിപ്പുറം ജംഗ്ഷനിലെ ആ പഴയ പാലത്തിന് ഒരു കഥ പറയാനുണ്ട്—സിനിമകളിലും കവിതകളിലും പോലും ഇടംപിടിച്ച ആ പാലം ഇന്ന് നിശബ്ദമായൊരു മരണക്കെണിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 1958 ഡിസംബറിൽ നിർമിച്ച, അറുപത്തിയേഴ് വർഷത്തെ പഴക്കമുള്ള ഈ പാലം, ഇന്ന് അതിന്റെ അവസാന നാളുകൾ എണ്ണിക്കഴിയുകയാണ്.

ഓർമ്മകളുടെ പാലം, ആപത്തിന്റെ തറവാട്

ഒരു കാലത്ത് സിനിമാക്കാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ലൊക്കേഷനായിരുന്ന ഈ പാലം, ഇന്ന് അധികൃതരുടെ അവഗണനയുടെ നേർസാക്ഷ്യമാണ്. പാലത്തിന്റെ അടിഭാഗത്തെ ഇരുമ്പുകമ്പികൾ ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി. കോൺക്രീറ്റ് പാളികൾ ഇളകിമാറി, തുരുമ്പെടുത്ത ഇരുമ്പുദണ്ഡുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന കാഴ്ച ഏതൊരു യാത്രക്കാരന്റെയും നെഞ്ചിടിപ്പേറ്റുന്നതാണ്. കൈവരികൾ തകർന്നുപോയ ഈ പാലത്തിന്റെ കരിങ്കൽക്കെട്ടുകൾ പോലും ഇടിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഒരു ജീവിതയാത്ര

പാതിരാമണലിലേക്ക് നിത്യേനയെത്തുന്ന വിനോദസഞ്ചാരികൾക്കും, ഉപജീവനത്തിനായി വള്ളങ്ങളുമായി ഇതിന്റെ അടിയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്കും ഈ പാലം ഒരു പേടിസ്വപ്നമാണ്. “ഏതുസമയവും നിലംപൊത്താവുന്ന ഈ പാലത്തിന്റെ അടിയിലൂടെ ഭയത്തോടെയാണ് ഞങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നത്,” എന്ന് വിനോദ് എന്ന കക്കാത്തൊഴിലാളി പറയുമ്പോൾ, അതൊരു സാധാരണക്കാരന്റെ ആകുലത മാത്രമല്ല, ഒരു നാടിന്റെ തന്നെ ആശങ്കയാണ്.

വികസനത്തിന്റെ കവാടം തകരരുത്

പാതിരാമണൽ ദ്വീപിന്റെ വികസനത്തിന് ഈ പാത അനിവാര്യമാണ്. വാർഡ് അംഗം ടി. കുഞ്ഞുമോൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നതുപോലെ, കായിപ്പുറം ജെട്ടി പാലം ആധുനിക രീതിയിൽ പുനർനിർമിക്കുന്നത് മുഹമ്മയുടെ ടൂറിസം വികസനത്തിന് വലിയ കുതിപ്പേകും. എന്നാൽ, അപകടങ്ങൾക്കും ദുരന്തങ്ങൾക്കും കാത്തുനിൽക്കാതെ, അധികൃതർ ഇതിൽ എത്രയും വേഗം നടപടി സ്വീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

“ഒരു പാലം എന്നത് വെറുമൊരു നിർമ്മിതിയല്ല, അത് ഗ്രാമത്തെയും വികസനത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണിയാണ്. അറുപത്തിയേഴ് വർഷം ഈ നാടിനെ താങ്ങിയ ഈ പാലം, ഇനി തകർന്നു വീഴാൻ അനുവദിക്കരുത്. ദുരന്തം വാർത്തയാകും മുൻപേ, അധികൃതരുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കട്ടെ; ആധുനികമായൊരു പാലം ഇവിടെ ഉയരട്ടെ.”

നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഈ അവശ്യയാവശ്യം അധികാരികളുടെ ചെവിയിലെത്തിക്കാൻ നമുക്ക് ഒത്തുചേരാം. കായിപ്പുറം പാലം തകരും മുൻപേ, വികസനത്തിന്റെ പുതിയ പാതകൾ ഇവിടെ തുറക്കട്ടെ!